VEILIGHEID, AL DUIZENDEN JAREN EEN ACTUEEL ONDERWERP

Het thema veiligheid staat eigenlijk altijd volop in de belangstelling. Maar waar het vroeger vooral ging om persoonlijke veiligheid gaat het tegenwoordig, in het internettijdperk, haast automatisch over de veiligheid van computersystemen. En ondanks het feit dat de criminaliteitscijfers al jaren dalen, is er bij de Nederlandse bevolking nog steeds een gevoel van onveiligheid. Geen wonder dat voor alle politieke partijen het onderwerp veiligheid een belangrijke rol speelt.

Zijn de media verantwoordelijk voor dit gevoel van onveiligheid door incidenten ‘op te blazen’? En wat is de rol van de overheid als het gaat om veiligheid? Zoekend naar een antwoord op die laatste vraag zien we grote verschillen tussen landen en tijdperken. Het idee van een ‘Big Brother-achtige’ overheid die alles van haar inwoners wil weten om eventuele risico’s voor de samenleving te kunnen inschatten, is niet per se een 20e-eeuws fenomeen. Daarvan getuigt dit citaat over het Romeinse rijk: “(…) Elke vijf jaar moesten burgers zich registreren bij de autoriteiten. Iedere man moest de naam van zijn vrouw opgeven, het aantal kinderen, zijn onroerend goed en bezittingen – van slaven en muntgeld tot de kleren en juwelen van zijn vrouw.  De staat had het recht alles te weten, want de Romeinen geloofden dat zelfs persoonlijke voorkeuren en smaak onderwerp moesten zijn van controle.” (uit Rubicon: Het einde van de Romeinse Republiek van Tom Holland)

Veiligheid en terrorisme

Engeland werd in de jaren ‘80 geplaagd door aanslagen van de IRA. Een van de gevolgen hiervan is dat er geen enkel land ter wereld is met een zo hoge dichtheid aan CCTV’s (camerasystemen in de openbare ruimte). Nu bestaat er vanouds een spanningsveld tussen de veiligheid van de burger aan de ene kant en de privacy van de burger aan de andere kant. Iets dat eigenlijk gaat over de wil van het individu aan de ene kant en het belang van de gemeenschap aan de andere kant. Door de filosoof Rousseau mooi omschreven als volonté de tous en volonté générale.

Ik denk dat er weinig Engelsen zijn die moeite hebben met het uitgebreide surveillancesysteem van de Britse overheid omdat ze weten waarom ze een deel van hun privacy inruilen; het zorgt voor meer veiligheid. De conclusie is dan misschien wel dat als landen hebben geleden onder terrorisme, de inwoners meer begrip hebben voor het inleveren van persoonlijke vrijheid.

Tegelijkertijd is er door deze ontwikkelingen onder andere in het Verenigd Koninkrijk, maar ook bijvoorbeeld in Israël, een bloeiende high-tech beveiligingsindustrie ontstaan, met alle gevolgen van dien. De behoefte aan veiligheid biedt dus ook kansen voor ondernemers.

Veiligheid van data

Toen ik zo’n vijftien jaar geleden als analist werkte bij de afdeling vermogensbeheer van ABN AMRO, kreeg ik wel eens mensen van vliegtuigbouwer Airbus op bezoek. Airbus had een sterk vermoeden dat zij in de VS werden afgeluisterd door de Amerikaanse veiligheidsdiensten. En dat die informatie die dat opleverde terecht kwam bij concurrent Boeing. Als maatregel daartegen kregen Airbus medewerkers een verbod om via telefoon of e-mail zakelijk te communiceren.

Anno nu lijkt het dat grote bedrijven elke dag rekening moeten houden met gerichte aanvallen op hun ICT-infrastructuur. In 2018 is de wedloop tussen beveiligers van netwerken en hackers een onderdeel van onze dagelijkse realiteit geworden. Wie deze wedstrijd gaat winnen? Zegt u het maar. Voorlopig geldt voor elke MKB-ondernemer, dus ook de uitzendondernemer, dat hij heel zorgvuldig zal moeten omgaan met vertrouwelijke data.

Han Mesters

Sector Banker Zakelijke Dienstverlening

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief
Wellicht ook interessant